อยู่ในบุญ ตุลาคม ดาวรวย หลวงปู่ 10 ตุลา : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 74 / 194

คำนำ บนเส้นทางการแห่งการสร้างบารมีไปถึงที่สุดแห่งธรรม "กัลยาณิมิตร์" ผู้เดินนามทางที่ถูกต้อง และช่วยประคับประคองเราให้ก้าวเดินไปถึงจุดหมายปลายทางนั้นมีความสำคัญ ยิ่ง ดั่งท้องศูนมดีพระสัมมาสัมพุทธเจ้ตร

คำนำนี้เน้นย้ำความสำคัญของกัลยาณิมิตร์ในการสร้างบารมีตามแนวทางที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสไว้ โดยเฉพาะการดำเนินชีวิตอันประเสริฐเพื่อมุ่งสู่สุรคผลนิพพาน ผู้เขียนได้รวบรวมคำถามและข้อคิดจากหลวงพ่อชมชโยเ

“ลูกๆ อย่าไปเดินตากฝนกันนะ ถ้าใครป่วย ก็อให้หายหายเถิด เฉย! จนหาย หายเถิด หายเร็วไวอย่าเข้าหา หายเถิด หายทันใจนะลูก ที่จริงพวกเรามีบุญมาภาษนะ ที่ได้มาเจอกับสุดยอดวิชชา คือ วิชชาธรรมภาย หยุดนี้และสำคั

เรื่องราวเกี่ยวกับการดูแลสุขภาพในช่วงฝนตกและการป้องกันไม่ให้ป่วย รวมถึงการเข้าถึงวิชชาธรรมที่มีความสำคัญ และความจำเป็นในการฝึกฝนใจเพื่อไม่ให้กิเลสเข้ามาแทรกแซง โดยยกคำสอนของหลวงปู่ที่สอนว่า 'หยุดเป็นต

วาระพิเศษ ในเทศกาลเข้าพรรษา เข้าถึงธรรม สิงหาคม เนื่องใน "วันธรรมสวนะ" กันยายน เนื่องใน "วันครูผู้ดูแลพุทธธรรมภาย" ตุลาคม เนื่องใน "ครบรอบ ๑๓ ปี หลวงปู่โด่ วัดปากน้ำ" ขอเชิญเชิญผู้มีบุญทุกท่าน พร้อมใจ

เทศกาลเข้าพรรษาในปีนี้มีวาระพิเศษหลายวัน เช่น วันธรรมสวนะในเดือนสิงหาคม และวันครูผู้ดูแลพุทธธรรมในเดือนกันยายน รวมถึงการฉลองครบรอบ ๑๓ ปี หลวงปู่โด่ วัดปากน้ำ ขอเชิญชวนผู้มีบุญทุกท่านเข้าร่วมทำสมาธิปัญ

“บุญ” คือความดีที่เราทำทั้งจากการทำทาน รักษาศีล และเจริญภาวนา กลั้นใจเราให้ใส สะอาด บริสุทธิ์ ยิ่งบริสุทธิ์ ปราศจากความโลกความโกรธ ความหลงมากเท่าไรบุญก็ยิ่งมาก ๒๓ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๓

เมื่อมีบุญมาก จะปรารถนาอะไรได้ทั้งหมด ความสุข ความสำเร็จ ความสมหวัง ก็จะบังเกิดขึ้นกับเราทุกอย่าง จนกระทั่งไม่อยากได้อะไรอีกเลย อยากจะปฏิบัติธรรม อยากจะอยู่ในกลางของกลาง เพื่อมุ่งเข้าไปหาในกลางอย่างเ

เวลาฯอารมณ์ดี เราก็ทําบุญ พอหงุดหงิด เรายังไม่ทํา เพราะทําบุญไม่สำเสมออย่างนี้ สมบัติจึงกะพ่องกะแผง ๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๙

รักยาใจให้ใสๆ สั่งสมบุญอยู่เป็นนิจ ๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๕

เวลาเราเหลืออยู่ไมมาก ...ในบั้นปลายชีวิตนี้ อย่าให้มีสิ่งอื่นมาตรอน เอาแต่ "บุญ" ล้วนๆ ๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๕

น อย่าประมาท rechaz ว่า เราทำบุญมาเยอะแล้ว ขอพักก่อน เพราะบาปเขาจะได้ช่อง 5 ตุลาคม พ.ศ. 2455

สิ่งที่อยู่เบื้องหลังโชคชะตาก็คือบุญ ถ้าบุญไม่ถึง...ก็ไปไม่ถึงดวงดาว ๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๐

บุญต้องทำตอนมีชีวิตอยู่ อย่าไปทำตอนที่ตายแล้ว สมมติยกสมบัติให้ใครก็ตาม เขาเอาสมบัติเก่า มาตำบุญอุทิศให้กายหลัง บุญก็ได้ไม่มากเท่ากับที่เราทำเอง ตอนที่ยังมีลมหายใจอยู่ ๑๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๕

ปัจจัย ๔ ที่เรานำมาฝากฝังไว้ในพระพุทธศาสนาจะเป็นสมบัติใหญ่ติดตามตัวเราไปทุกภพทุกชาติ ๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๙

"พระธรรมกาย" นี้แหละ จะเป็นที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริงของเรา ไม่ว่าพจะอยู่บนเตียงคนป่วย หรืออยู่ในสถานการณ์ต่างๆ ก็ตาม 5 ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๕

พระธรรมกายในตัว จะเป็นปอมน เป็นค่าย คอยปกป้องผองภัย แต่ถ้าหากเราเจอวิบากรรม ที่เราทำมา...มันหนักหนาสาหัส หนักก็จะเป็นเหา เบาหาย หรือถ้าตาย...ก็ไปดี 5 ตุลาคม พ.ศ. 2555

จะยิ้มได้เมื่อภัยมา... ก็ต่อเมื่อเข้าสู่พระธรรมกายนี้แหละ ถ้ายังไม่ถึงละก็...ยิ้มยาก เวลาภัย... มันจะหดหู่ใจ จะหมองใจ ต้องถึงพระธรรมกายถึงจะยิ้มได้ ไม่มีจะใสๆ สว่างใส ๕ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๕

วันนี้นึงเราทุกคน จะต้องไปเจอภาวะที่คับขัน เราจะต้องเปลี่ยนแปลงภาวะนั้น ให้เป็นภาวะแห่งสุขสมดุลสุข สุขด้วยการอยู่ในอูแห่งทะเลบุญ ในกลางพระธรรมกายในของเรา ให้เห็นท่าน ชัด ใส แน่ม ให้ได ตลอดเวลาเลย ๕

เราเกิดกันไปทุกวัน ร่างกายเสมอไปทุกวัน เราพร้อมที่จะตายเสมอ แต่เตรียมพร้อม สำหรับความตายแล้วหรือยัง ๑๘ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๙

สิ่งทั้งหมดหลายทั้งหมดในโลกนี้ จะมีชีวิต หรือไม่มีชีวิต จะมีวิญญาณครอง หรือไม่มีวิญญาณครอง ล้วนเกิดขึ้น ตั้งอยู่ แล้วไปสู่จุดสลายทั้งสิ้น ๒۳ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๘

ชีวิตหลังความตายั่นยาวนาน ผู้ลาฉบจิยอมลำบากสั่งสมบารมีในช่วงสั้น เพื่อสบายในช่วงยาว...หลังความตาย ๑๕ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๕

ผู้ที่อยู่ในโลก มีความปรารถนาบูชาอย่างยิ่ง เพราะบุญเป็นทุกสิ่งในโลก ๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๕